Heb je je weleens afgevraagd wat nou precies die voldoening is, die je blijkbaar vindt elke keer als je te rade gaat bij je moeder, je zus, je nicht, tante, collega of beste vriendin(innen)? Heb je je weleens afgevraagd wat nou die toegevoegde waarde is van onze ‘sistahs’?
Het was de vraag die ineens bij me opkwam toen ik mijn vriendinnen zo bezig zag. Wetend dat sommigen het alles behalve makkelijk hebben, zij het door ziekte, door verlies van een familielid, door het gemis van liefde of door lichamelijke ontberingen. Maar mijn sistahs houden vol, ze laten zich niet kennen. Ze blijven glimlachen en positief naar de wereld kijken. En ik kijk op mijn beurt met trots naar hoe zij hun moeilijkheden trotseren en verdragen. Ik weet dat ik het in sommige gevallen niet zou kunnen.
Wat is hun kracht vroeg ik me toen af? En weer ging ik op onderzoek. Al snel kreeg ik antwoorden. Een groot gedeelte van de kracht van de vrouw ligt in de banden die ze
creëert met, en de ondersteuning die ze krijgt van, andere vrouwen! Het blijkt dat het een biologische behoefte is van ons. Iets wat zich genetisch in ons ontwikkeld is, wat wij vrouwen al jaren en misschien zelfs al eeuwen binnen in ons dragen.
Waarom? Hier een paar redenen:
Wij leven langer als we sterke sociale banden hebben met onze vrouwelijke naasten. Vooral als we geen partner meer hebben, leven we langer dan een man die bijvoorbeeld in dezelfde situatie verkeert.
We zijn beter bestand tegen stress. In gezelschap van onze vriendinnen produceren we een ‘feel–good’ hormoon, beter bekend als Oxytocine.
We hebben een groter gevoel van eigenwaarde. Als we met onze vriendinnen zijn, voelen we ons mooier en beter. Komt vooral door de steun die we van onze oprechte vriendinnen krijgen.
Onze algehele gezondheid is over het algemeen beter dan wanneer we geen sterke banden hebben met vrouwelijke kameraadjes.
Dus dames, hou vast aan je boezemvriendinnen. Ze zijn letterlijk goud waard!
